رباعیات

هرچند که نامت به شکوه آوردم
حرف تو و مردم به ستوه آوردم

من با توام و مگر نمی بینی که
فرهاد شدم تیشه به کوه آوردم

@@@@@@@@@@@

موسای زمان ببینی ام یا نمرود
یا کافر و یا کسی که در حال سجود

من کار به این و آن ندارم زیرا
حرف تو برای من سند خواهد بود

@@@@@@@@@@@@

تیمور شدم و پای لنگ آوردم
من عشق تو را ز زیر سنگ آوردم

کارتو به این نباشد ای دوست
هشدار که با خودم تفنگ آوردم

@@@@@@@@@@@

فرقی نکند تو خوب باشی یا بد
احساس من اینگونه تو را می خواهد

دیگر نکند ساز مخالف بزنی
من بچه دهاتی ام حواست باشد